和睡翁巩仲至赋颐蒙斋赠澄元妙
正文
静倚松门掩夕霏,不知求己去求谁。
翳花旋扫无留蔕,蒙吝才消即善颐。
彖象尚堪明古意,茅茨聊复傍寒漪。
是中余地藏缄默,何处人间更有诗。
平仄
仄仄平平仄仄平,仄平平仄仄平平。
仄平平仄平平仄,平仄平平仄仄平。
仄仄仄平平仄仄,平平平仄仄平平。
仄平平仄平平仄,平仄平平仄仄平。
来源
宋诗
静倚松门掩夕霏,不知求己去求谁。
翳花旋扫无留蔕,蒙吝才消即善颐。
彖象尚堪明古意,茅茨聊复傍寒漪。
是中余地藏缄默,何处人间更有诗。
仄仄平平仄仄平,仄平平仄仄平平。
仄平平仄平平仄,平仄平平仄仄平。
仄仄仄平平仄仄,平平平仄仄平平。
仄平平仄平平仄,平仄平平仄仄平。
宋诗