寄子
正文
九十衰翁七十儿,此时那可两分离。
客乡已是三年别,人世应无百岁期。
春雁北飞频送目,夕阳西下几颦眉。
何如及早成归计,莫待山榴开满枝。
平仄
仄仄平平仄仄平,仄平仄仄仄平平。
仄平仄仄平平仄,平仄平平仄仄平。
平仄仄平平仄仄,仄平平仄仄平平。
平平仄仄平平仄,仄仄平平平仄平。
来源
宋诗
九十衰翁七十儿,此时那可两分离。
客乡已是三年别,人世应无百岁期。
春雁北飞频送目,夕阳西下几颦眉。
何如及早成归计,莫待山榴开满枝。
仄仄平平仄仄平,仄平仄仄仄平平。
仄平仄仄平平仄,平仄平平仄仄平。
平仄仄平平仄仄,仄平平仄仄平平。
平平仄仄平平仄,仄仄平平平仄平。
宋诗