马司户所作墨梅并示佳作因次韵
正文
谁把霜毫归庾岭,王孙去后久寥寥。
长时月夜横疎影,镇日春风上素绡。
可笑儿童寻剪摘,如知蜂蝶亦邀招。
人心造物无穷巧,顷刻功成永不摇。
平仄
平仄平平平仄仄,平平仄仄仄平平。
平平仄仄平平仄,仄仄平平仄仄平。
仄仄平平平仄仄,平平平仄仄平平。
平平仄仄平平仄,仄仄平平仄仄平。
来源
宋诗
谁把霜毫归庾岭,王孙去后久寥寥。
长时月夜横疎影,镇日春风上素绡。
可笑儿童寻剪摘,如知蜂蝶亦邀招。
人心造物无穷巧,顷刻功成永不摇。
平仄平平平仄仄,平平仄仄仄平平。
平平仄仄平平仄,仄仄平平仄仄平。
仄仄平平平仄仄,平平平仄仄平平。
平平仄仄平平仄,仄仄平平仄仄平。
宋诗