霜菊
正文
秋尽北风去,律移寒气肃。
淅沥降繁霜,离披委残菊。
华滋尚照灼,幽气含纷郁。
的的冒空园,萋萋被幽谷。
骚人有遗咏,陶令曾盈掬。
傥使怀袖中,犹堪袭余馥。
平仄
平仄仄平仄,仄平平仄仄。
仄仄○平平,○平仄平仄。
平平仄仄仄,平仄平平仄。
仄仄仄○平,平平仄平仄。
平平仄○仄,平仄平平仄。
仄仄平仄○,○平仄平仄。
来源
唐诗
秋尽北风去,律移寒气肃。
淅沥降繁霜,离披委残菊。
华滋尚照灼,幽气含纷郁。
的的冒空园,萋萋被幽谷。
骚人有遗咏,陶令曾盈掬。
傥使怀袖中,犹堪袭余馥。
平仄仄平仄,仄平平仄仄。
仄仄○平平,○平仄平仄。
平平仄仄仄,平仄平平仄。
仄仄仄○平,平平仄平仄。
平平仄○仄,平仄平平仄。
仄仄平仄○,○平仄平仄。
唐诗