出顺天门归阳翟二首 其一
正文
迟明出都城,夹路多柳色。
行人半歌哭,莽不见阡陌。
西池已春晚,我复道里迫。
枯田甚渴雨,久作龟兆拆。
屡遭人马饥,更悟坡垅隔。
微官恋升斗,恐负朋友责。
初无秦楚遇,亦有陈蔡厄。
沉忧能伤人,今汝头已白。
平仄
○平仄平平,仄仄平仄仄。
○平仄平仄,仄仄仄平仄。
平平仄平仄,仄仄仄仄仄。
平平仄仄仄,仄仄平仄仄。
仄平平仄平,○仄平仄仄。
平平仄平仄,仄仄平仄仄。
平平平仄仄,仄仄平仄仄。
平平平平平,平仄平仄仄。
来源
宋诗
迟明出都城,夹路多柳色。
行人半歌哭,莽不见阡陌。
西池已春晚,我复道里迫。
枯田甚渴雨,久作龟兆拆。
屡遭人马饥,更悟坡垅隔。
微官恋升斗,恐负朋友责。
初无秦楚遇,亦有陈蔡厄。
沉忧能伤人,今汝头已白。
○平仄平平,仄仄平仄仄。
○平仄平仄,仄仄仄平仄。
平平仄平仄,仄仄仄仄仄。
平平仄仄仄,仄仄平仄仄。
仄平平仄平,○仄平仄仄。
平平仄平仄,仄仄平仄仄。
平平平仄仄,仄仄平仄仄。
平平平平平,平仄平仄仄。
宋诗