东碛滩
正文
江船初上滩,滩水政勃怒。
船工与水斗,水力拦船住。
琉璃忽破碎,冰雪迸吞吐。
竟令水柔伏,低头船底去。
朝来发盈川,已过滩十许。
但闻浪喧阗,未覩水态度。
却缘看后船,偶尔见奇处。
从此至三衢,犹有滩四五。
平仄
平平平仄○,○仄仄仄仄。
平平仄仄仄,仄仄平平仄。
平平仄仄仄,平仄仄平仄。
仄仄仄平仄,平平平仄仄。
平平仄平平,仄○○仄仄。
仄○○平平,仄仄仄仄仄。
仄○○仄平,仄仄仄平仄。
○仄仄○平,○仄○仄仄。
来源
宋诗
江船初上滩,滩水政勃怒。
船工与水斗,水力拦船住。
琉璃忽破碎,冰雪迸吞吐。
竟令水柔伏,低头船底去。
朝来发盈川,已过滩十许。
但闻浪喧阗,未覩水态度。
却缘看后船,偶尔见奇处。
从此至三衢,犹有滩四五。
平平平仄○,○仄仄仄仄。
平平仄仄仄,仄仄平平仄。
平平仄仄仄,平仄仄平仄。
仄仄仄平仄,平平平仄仄。
平平仄平平,仄○○仄仄。
仄○○平平,仄仄仄仄仄。
仄○○仄平,仄仄仄平仄。
○仄仄○平,○仄○仄仄。
宋诗