雪
正文
雪,雪。
花片,玉屑。
结阴风,凝暮节。
高岭虚晶,平原广洁。
初从云外飘,还向空中噎。
千门万户皆静,兽炭皮裘自热。
此时双舞洛阳人,谁悟郢中歌断绝。
词牌
雪
平仄
仄,仄。
平仄,仄仄。
仄平平,○仄仄。
平仄平平,平平仄仄。
平○平仄平,平仄○○仄。
平平仄仄平仄,仄仄平平仄仄。
仄平平仄仄平平,平仄仄○平仄仄。
标签
词
来源
唐诗
雪,雪。
花片,玉屑。
结阴风,凝暮节。
高岭虚晶,平原广洁。
初从云外飘,还向空中噎。
千门万户皆静,兽炭皮裘自热。
此时双舞洛阳人,谁悟郢中歌断绝。
雪
仄,仄。
平仄,仄仄。
仄平平,○仄仄。
平仄平平,平平仄仄。
平○平仄平,平仄○○仄。
平平仄仄平仄,仄仄平平仄仄。
仄平平仄仄平平,平仄仄○平仄仄。
词
唐诗