辛酉冬罢归至家自省
正文
彼哉言者固云云,老矣归欤敢自文。
不可以风霜后叶,何伤于月雨余云。
性情与物常为一,鸥鹭容吾便入群。
古道从来得今笑,天相知外任纷纷。
平仄
仄平平仄仄平平,仄仄平仄仄仄平。
仄仄仄平平仄仄,平平平仄仄平平。
仄平仄仄平平仄,平仄平平仄仄平。
仄仄平平仄平仄,平平平仄平平平。
来源
宋诗
彼哉言者固云云,老矣归欤敢自文。
不可以风霜后叶,何伤于月雨余云。
性情与物常为一,鸥鹭容吾便入群。
古道从来得今笑,天相知外任纷纷。
仄平平仄仄平平,仄仄平仄仄仄平。
仄仄仄平平仄仄,平平平仄仄平平。
仄平仄仄平平仄,平仄平平仄仄平。
仄仄平平仄平仄,平平平仄平平平。
宋诗