人日兼立春小园宴
正文
黄山积高次,表里望京邑。
白日最灵朝,登攀尽原隰。
年灰律象动,阳气开迎入。
烟霭长薄含,临流小溪涩。
宾朋莫我弃,词赋当春立。
更与韶物期,不孤东园集。
平仄
平平仄平仄,仄仄仄平仄。
仄仄仄平平,平平仄平仄。
平平仄仄仄,平仄平○仄。
平仄○仄平,○平仄平仄。
平平仄仄仄,平仄○平仄。
○仄平仄○,仄平平平仄。
标签
黄山
来源
唐诗
黄山积高次,表里望京邑。
白日最灵朝,登攀尽原隰。
年灰律象动,阳气开迎入。
烟霭长薄含,临流小溪涩。
宾朋莫我弃,词赋当春立。
更与韶物期,不孤东园集。
平平仄平仄,仄仄仄平仄。
仄仄仄平平,平平仄平仄。
平平仄仄仄,平仄平○仄。
平仄○仄平,○平仄平仄。
平平仄仄仄,平仄○平仄。
○仄平仄○,仄平平平仄。
黄山
唐诗