深夜风雨有怀故人
正文
心驰流水高山外,身在落花啼鸟中。
滴得愁浓青杏雨,吹教梦断碧梧风。
垂堂远愧千金子,扫地空怜一亩宫。
两朵灯花伴孤独,清懽那得玉人同。
平仄
平平平仄平平仄,平仄仄平平仄平。
仄仄平平平仄仄,平平仄仄仄平平。
平平仄仄平平仄,仄仄平平仄仄平。
仄仄平平仄平仄,平平仄仄仄平平。
来源
宋诗
心驰流水高山外,身在落花啼鸟中。
滴得愁浓青杏雨,吹教梦断碧梧风。
垂堂远愧千金子,扫地空怜一亩宫。
两朵灯花伴孤独,清懽那得玉人同。
平平平仄平平仄,平仄仄平平仄平。
仄仄平平平仄仄,平平仄仄仄平平。
平平仄仄平平仄,仄仄平平仄仄平。
仄仄平平仄平仄,平平仄仄仄平平。
宋诗