后园秋物
正文
秋水清能浅,秋声断复寻。
衰荷欹似扇,新菊碎于金。
匏熟犹垂格,藤干倒附林。
日光寒转淡,山色远弥深。
索索群芳歇,幽幽妙虑沉。
薄言谢病晚,怅望丘中琴。
平仄
平仄平平仄,平平仄仄平。
平○平仄○,平仄仄平平。
平仄○平仄,平平仄仄平。
仄平平仄仄,平仄仄平○。
仄仄平平仄,平平仄○平。
仄平仄仄仄,仄仄平○平。
来源
宋诗
秋水清能浅,秋声断复寻。
衰荷欹似扇,新菊碎于金。
匏熟犹垂格,藤干倒附林。
日光寒转淡,山色远弥深。
索索群芳歇,幽幽妙虑沉。
薄言谢病晚,怅望丘中琴。
平仄平平仄,平平仄仄平。
平○平仄○,平仄仄平平。
平仄○平仄,平平仄仄平。
仄平平仄仄,平仄仄平○。
仄仄平平仄,平平仄○平。
仄平仄仄仄,仄仄平○平。
宋诗