吾闻开阖来，白日行长空；扶桑谁曾到？崦嵫不可穷。但见旦旦升天东，但见暮暮入地中，使我倏忽成老翁，镜里衰鬓成霜蓬。我愿一日一百二十刻，我愿一生一千二百岁，四海诸公常在座，绿酒金尊终日醉。高楼锦绣中天开，乐作画鼓如春雷。劝尔白日无西颓，常行九十万里胡为哉？
wú吾wén闻kāi开hé阖lái来，bái白rì日háng行zhǎng长kōng空；fú扶sāng桑shuí谁zēng曾dào到？yān崦zī嵫bù不kě可qióng穷。dàn但jiàn见dàn旦dàn旦shēng升tiān天dōng东，dàn但jiàn见mù暮mù暮rù入dì地zhōng中，shǐ使wǒ我shū倏hū忽chéng成lǎo老wēng翁，jìng镜lǐ里shuāi衰bìn鬓chéng成shuāng霜péng蓬。wǒ我yuàn愿yī一rì日yì一bǎi百èr二shí十kè刻，wǒ我yuàn愿yī一shēng生yī一qiān千èr二bǎi百suì岁，sì四hǎi海zhū诸gōng公cháng常zài在zuò座，lǜ绿jiǔ酒jīn金zūn尊zhōng终rì日zuì醉。gāo高lóu楼jǐn锦xiù绣zhōng中tiān天kāi开，lè乐zuò作huà画gǔ鼓rú如chūn春léi雷。quàn劝ěr尔bái白rì日wú无xī西tuí颓，cháng常xíng行jiǔ九shí十wàn万lǐ里hú胡wéi为zāi哉？