铎男九岁日跳踉，迟睡懒起挥拳狂。惯将书册掷满房，纸裁小燕迎风翔。弟弟顽劣不可当，贪馋好哭溺一床。往往攀登书卓子，滚地泼叫污衣裳。小妹乖巧四岁强，劝爷莫怒来爷旁，为爷歌唱声琅琅。惟有痴騃小珠子，双拖鼻涕三尺长。读书似以水沃石，潜走出门奔鹿獐。温依文褓最小女，举体浑圆肥且香。吁嗟汝长亦溷我，何以解忧呼杜康。
duó铎nán男jiǔ九suì岁rì日tiào跳liáng踉，chí迟shuì睡lǎn懒qǐ起huī挥quán拳kuáng狂。guàn惯jiāng将shū书cè册zhì掷mǎn满fáng房，zhǐ纸cái裁xiǎo小yàn燕yíng迎fēng风xiáng翔。dì弟di弟wán顽liè劣bù不kě可dāng当，tān贪chán馋hǎo好kū哭nì溺yī一chuáng床。wǎng往wǎng往pān攀dēng登shū书zhuó卓zǐ子，gǔn滚dì地pō泼jiào叫wū污yī衣shang裳。xiǎo小mèi妹guāi乖qiǎo巧sì四suì岁qiáng强，quàn劝yé爷mò莫nù怒lái来yé爷páng旁，wéi为yé爷gē歌chàng唱shēng声láng琅láng琅。wéi惟yǒu有chī痴ái騃xiǎo小zhū珠zi子，shuāng双tuō拖bí鼻tì涕sān三chǐ尺cháng长。dú读shū书sì似yǐ以shuǐ水wò沃shí石，qián潜zǒu走chū出mén门bēn奔lù鹿zhāng獐。wēn温yī依wén文bǎo褓zuì最xiǎo小nǚ女，jǔ举tǐ体hún浑yuán圆féi肥qiě且xiāng香。yù吁jiē嗟rǔ汝cháng长yì亦hùn溷wǒ我，hé何yǐ以jiě解yōu忧hū呼dù杜kāng康。