悄无人地。是小栏风静，夕容添媚。点点繁英，采入冰盘，绮魂零乱无寐。空床辗转重寻觅，怎忍见、隔年残蕾。起来惊露流光，犹似替人垂泪。还记房栊私语，瑶簪初卸了，冰簟凉腻。夜已三更，一点银蟾，窥见那人酣睡。水精枕角凉云散，有几片、幽香抛坠。更怜他、玉臂清寒，秋梦做来如水。
qiǎo悄wú无rén人dì地。shì是xiǎo小lán栏fēng风jìng静，xī夕róng容tiān添mèi媚。diǎn点diǎn点fán繁yīng英，cǎi采rù入bīng冰pán盘，qǐ绮hún魂líng零luàn乱wú无mèi寐。kōng空chuáng床zhǎn辗zhuǎn转zhòng重xún寻mì觅，zěn怎rěn忍jiàn见、gé隔nián年cán残lěi蕾。qǐ起lái来jīng惊lù露liú流guāng光，yóu犹sì似tì替rén人chuí垂lèi泪。huán还jì记fáng房lóng栊sī私yǔ语，yáo瑶zān簪chū初xiè卸liǎo了，bīng冰diàn簟liáng凉nì腻。yè夜yǐ已sān三gēng更，yì一diǎn点yín银chán蟾，kuī窥jiàn见nà那rén人hān酣shuì睡。shuǐ水jīng精zhěn枕jiǎo角liáng凉yún云sàn散，yǒu有jī几piàn片、yōu幽xiāng香pāo抛zhuì坠。gēng更lián怜tā他、yù玉bì臂qīng清hán寒，qiū秋mèng梦zuò做lái来rú如shuǐ水。