题明世子朱载堉琴谱

yì忆xī昔yú于xiāng香shān山，zēng曾tīng听táng唐kǎn侃qín琴。mù穆rú如yú馀gǔ古fēng风，wèi谓shèng胜zhēng筝pá琶yīn音。qí其hòu后dìng定sháo韶lè乐，huáng皇zǔ祖shū书yán沿xún寻。nǎi乃wù悟gǔ古zài在zī兹，yī一zì字yī一xián弦yín吟。yú虞shū书lǜ律hé和shēng声，hé何yǒu有yáng扬yǔ与chén沉。zī兹fān翻zǎi载yù堉pǔ谱，yì亦kě可wèi谓yòng用xīn心。zhǐ指fǎ法suī虽bì辟sú俗，shí十liù六fán烦fú弗jīn禁。shèn甚zhì至pǔ谱□□，jī几bù不lín邻wā哇yín淫。gǔ古rén人yòu幼ér而xué学，cāo操màn缦xū胥suǒ所rèn任。shòu授cǐ此pǔ谱yǐ以xí习，ān安néng能yù喻lín林lín林。róu揉chuò绰zài在suǒ所bìn摈，sì四zì字cháng长hé何kān堪。sháo韶lè乐yòng用zhèng正shēng声，yìng应hè和tóng同fú弗qīn侵。yí宜yǐn引jīn今hé合gǔ古，jiè戒hùn混gǔ古zá杂jīn今。jīn今qín琴jiào较pá琶gǔ古，rán然fēi非gǔ古qín琴chén谌。hán韩sū苏dà大shǒu手bǐ笔，kě可zēng曾cǐ此zhuó酌zhēn斟。