湖海何人至，蓬蒿剪一阶。为怜今夜雪，相慰十年怀。高誉闻畴昔，清言冠等侪。市朝谁魏晋，兵甲正江淮。龙卧居难卜，鸿冥侣可偕。吟成青玉案，色动辟寒钗。医卜存吾道，林皋远积霾。放帆归故国，留客老天涯。二仲能开径，馀生稳乞骸。世容园吏傲，难待鲁连排。他日重扶醉，还来绣佛斋。
hú湖hǎi海hé何rén人zhì至，péng蓬hāo蒿jiǎn剪yī一jiē阶。wéi为lián怜jīn今yè夜xuě雪，xiāng相wèi慰shí十nián年huái怀。gāo高yù誉wén闻chóu畴xī昔，qīng清yán言guān冠děng等chái侪。shì市cháo朝shuí谁wèi魏jìn晋，bīng兵jiǎ甲zhèng正jiāng江huái淮。lóng龙wò卧jū居nán难bǔ卜，hóng鸿míng冥lǚ侣kě可xié偕。yín吟chéng成qīng青yù玉àn案，sè色dòng动pì辟hán寒chāi钗。yī医bǔ卜cún存wú吾dào道，lín林gāo皋yuǎn远jī积mái霾。fàng放fān帆guī归gù故guó国，liú留kè客lǎo老tiān天yá涯。èr二zhòng仲néng能kāi开jìng径，yú馀shēng生wěn稳qǐ乞hái骸。shì世róng容yuán园lì吏ào傲，nán难dài待lǔ鲁lián连pái排。tā他rì日zhòng重fú扶zuì醉，hái还lái来xiù绣fó佛zhāi斋。