志士如乔林，美人如琼芝。丛薄不足恋，发秀宁嫌迟。南薰转朔吹，色染悲素丝。谁能扬污渠，独复流清漪。穷老岂不恶，所思达者稀。遥遥怀古心，良抱无苟施。之子如有意，慰我白华诗。
zhì志shì士rú如qiáo乔lín林，měi美rén人rú如qióng琼zhī芝。cóng丛báo薄bù不zú足liàn恋，fā发xiù秀níng宁xián嫌chí迟。nán南xūn薰zhuǎn转shuò朔chuī吹，sè色rǎn染bēi悲sù素sī丝。shuí谁néng能yáng扬wū污qú渠，dú独fù复liú流qīng清yī漪。qióng穷lǎo老qǐ岂bù不è恶，suǒ所sī思dá达zhě者xī稀。yáo遥yáo遥huái怀gǔ古xīn心，liáng良bào抱wú无gǒu苟shī施。zhī之zǐ子rú如yǒu有yì意，wèi慰wǒ我bái白huá华shī诗。