生：呀。这病儿何曾经害。这病儿好难耽待。这病儿好似风前败叶。这病儿好似雨后花羞态。我难摆开。心头去复来。黄昏梦断。梦断天涯外。心事难提泪满腮。伤怀。老旦：这病敢是风寒上来的。生：不为风寒眼倦开。堪哀。老旦：莫不是忧愁上来的。生不为忧愁头懒抬。
shēng生：yā呀。zhè这bìng病ér儿hé何zēng曾jīng经hài害。zhè这bìng病ér儿hǎo好nán难dān耽dài待。zhè这bìng病ér儿hǎo好sì似fēng风qián前bài败yè叶。zhè这bìng病ér儿hǎo好sì似yǔ雨hòu后huā花xiū羞tài态。wǒ我nán难bǎi摆kāi开。xīn心tóu头qù去fù复lái来。huáng黄hūn昏mèng梦duàn断。mèng梦duàn断tiān天yá涯wài外。xīn心shì事nán难tí提lèi泪mǎn满sāi腮。shāng伤huái怀。lǎo老dàn旦：zhè这bìng病gǎn敢shì是fēng风hán寒shàng上lái来dí的。shēng生：bù不wéi为fēng风hán寒yǎn眼juàn倦kāi开。kān堪āi哀。lǎo老dàn旦：mò莫bú不shì是yōu忧chóu愁shàng上lái来dí的。shēng生bù不wéi为yōu忧chóu愁tóu头lǎn懒tái抬。