杜陵醉后歌王郎，拔剑砍地何激昂。千年相望有我辈，短歌一曲为君长。君勿言穷愁着书老，君勿羡游侠少年场。丈夫磊块少知己，挥毫白眼看扶桑。黄山三十六峰峰秀绝，倒挂青霞吐日月。五月六月百花开，纷红駴绿无时歇。王郎直入烟岚窟，饱餐石髓脱凡骨。惊魂濯魄清思发，片言只语皆突兀。我从敬亭来，却望黄山空徘徊。轩辕拍手向我笑，尔自龌龊非仙才。眼前幸有二三子，握手倾尊怀抱开。汪子典刑老无敌，吴子秀逸清尘埃。饶子手口尽丘壑，江子兄弟森风雷。王郎屡空倍憔悴，素心相视无嫌猜。我歌王郎行，王郎歌莫哀。要使黄山倒坠作平地，吾侪不朽留姓字。
dù杜líng陵zuì醉hòu后gē歌wáng王láng郎，bá拔jiàn剑kǎn砍dì地hé何jī激áng昂。qiān千nián年xiāng相wàng望yǒu有wǒ我bèi辈，duǎn短gē歌yī一qǔ曲wéi为jūn君zhǎng长。jūn君wù勿yán言qióng穷chóu愁zhù著shū书lǎo老，jūn君wù勿xiàn羡yóu游xiá侠shǎo少nián年cháng场。zhàng丈fū夫lěi磊kuài块shǎo少zhī知jǐ己，huī挥háo毫bái白yǎn眼kàn看fú扶sāng桑。huáng黄shān山sān三shí十liù六fēng峰fēng峰xiù秀jué绝，dào倒guà挂qīng青xiá霞tǔ吐rì日yuè月。wǔ五yuè月liù六yuè月bǎi百huā花kāi开，fēn纷hóng红hài駴lǜ绿wú无shí时xiē歇。wáng王láng郎zhí直rù入yān烟lán岚kū窟，bǎo饱cān餐shí石suǐ髓tuō脱fán凡gǔ骨。jīng惊hún魂zhuó濯pò魄qīng清sī思fā发，piàn片yán言zhǐ只yǔ语jiē皆tū突wù兀。wǒ我cóng从jìng敬tíng亭lái来，què却wàng望huáng黄shān山kōng空pái徘huái徊。xuān轩yuán辕pāi拍shǒu手xiàng向wǒ我xiào笑，ěr尔zì自wò龌chuò龊fēi非xiān仙cái才。yǎn眼qián前xìng幸yǒu有èr二sān三zǐ子，wò握shǒu手qīng倾zūn尊huái怀bào抱kāi开。wāng汪zǐ子diǎn典xíng刑lǎo老wú无dí敌，wú吴zǐ子xiù秀yì逸qīng清chén尘āi埃。ráo饶zǐ子shǒu手kǒu口jìn尽qiū丘hè壑，jiāng江zǐ子xiōng兄dì弟sēn森fēng风léi雷。wáng王láng郎lǚ屡kōng空bèi倍qiáo憔cuì悴，sù素xīn心xiāng相shì视wú无xián嫌cāi猜。wǒ我gē歌wáng王láng郎xíng行，wáng王láng郎gē歌mò莫āi哀。yào要shǐ使huáng黄shān山dǎo倒zhuì坠zuō作píng平dì地，wú吾chái侪bù不xiǔ朽liú留xìng姓zì字。