八极何茫茫，曰往清凉山。此山蓄灵异，浩气供屈盘。能蓄太古雪，一洗天地颜。日驭有不到，缥缈风云寒。世尊昔示现，说法同阿难。讲树耸千尺，摇落青琅玕。诸天过峰头，绛节乘银鸾。一笑偶下谪，脱却芙蓉冠。游戏登琼楼，窈窕垂云鬟。三世俄去来，任作优昙看。名山初望幸，衔命释道安。预从最高顶，洒扫七佛坛。灵境乃杳绝，扪葛劳跻攀。路尽逢一峰，杰阁围朱阑。中坐一天人，吐气如栴檀。寄语汉皇帝，何苦留人间。烟岚倏灭没，流水空潺湲。回首长安城，缁素惨不欢。房星竟未动，天降白玉棺。惜哉善财洞，未得夸迎銮。惟有大道心，与石永不刊。以此护金轮，法海无波澜。
bā八jí极hé何máng茫máng茫，yuē曰wǎng往qīng清liáng凉shān山。cǐ此shān山xù蓄líng灵yì异，hào浩qì气gōng供qū屈pán盘。néng能xù蓄tài太gǔ古xuě雪，yī一xǐ洗tiān天dì地yán颜。rì日yù驭yǒu有bú不dào到，piāo缥miǎo缈fēng风yún云hán寒。shì世zūn尊xī昔shì示xiàn现，shuō说fǎ法tóng同ā阿nán难。jiǎng讲shù树sǒng耸qiān千chǐ尺，yáo摇luò落qīng青láng琅gān玕。zhū诸tiān天guò过fēng峰tóu头，jiàng绛jié节chéng乘yín银luán鸾。yī一xiào笑ǒu偶xià下zhé谪，tuō脱què却fú芙róng蓉guān冠。yóu游xì戏dēng登qióng琼lóu楼，yǎo窈tiǎo窕chuí垂yún云huán鬟。sān三shì世é俄qù去lái来，rèn任zuō作yōu优tán昙kàn看。míng名shān山chū初wàng望xìng幸，xián衔mìng命shì释dào道ān安。yù预cóng从zuì最gāo高dǐng顶，sǎ洒sǎo扫qī七fó佛tán坛。líng灵jìng境nǎi乃yǎo杳jué绝，mén扪gé葛láo劳jī跻pān攀。lù路jìn尽féng逢yī一fēng峰，jié杰gé阁wéi围zhū朱lán阑。zhōng中zuò坐yì一tiān天rén人，tǔ吐qì气rú如zhān栴tán檀。jì寄yǔ语hàn汉huáng皇dì帝，hé何kǔ苦liú留rén人jiān间。yān烟lán岚shū倏miè灭mò没，liú流shuǐ水kōng空chán潺yuán湲。huí回shǒu首cháng长ān安chéng城，zī缁sù素cǎn惨bù不huān欢。fáng房xīng星jìng竟wèi未dòng动，tiān天jiàng降bái白yù玉guān棺。xī惜zāi哉shàn善cái财dòng洞，wèi未dé得kuā夸yíng迎luán銮。wéi惟yǒu有dà大dào道xīn心，yǔ与shí石yǒng永bù不kān刊。yǐ以cǐ此hù护jīn金lún轮，fǎ法hǎi海wú无bō波lán澜。