节序交夏至，繁花具巳摧。幸有阶下萱，烂熳犹争开。久旱土更燥，绕砌无青苔。上焉炙烈日，下焉扑浮埃。如何色仍秀，岂是深根荄。朝将清水沃，恐尔晚易萎。萎者既先落，秀者犹相催。安得麦与禾，似此一回栽。年年摘其穗，坐食惟加培。天时有水旱，漠不能为灾。此花号忘忧，忧怀翻自来。平原空若甑，长河浅于杯。若人及行客，愁叹声如雷。感召当分责，食禄惭非材。
jié节xù序jiāo交xià夏zhì至，fán繁huā花jù俱sì巳cuī摧。xìng幸yǒu有jiē阶xià下xuān萱，làn烂màn熳yóu犹zhēng争kāi开。jiǔ久hàn旱tǔ土gēng更zào燥，rào绕qì砌wú无qīng青tái苔。shàng上yān焉zhì炙liè烈rì日，xià下yān焉pū扑fú浮āi埃。rú如hé何sè色réng仍xiù秀，qǐ岂shì是shēn深gēn根gāi荄。zhāo朝jiāng将qīng清shuǐ水wò沃，kǒng恐ěr尔wǎn晚yì易wěi萎。wěi萎zhě者jì既xiān先luò落，xiù秀zhě者yóu犹xiāng相cuī催。ān安dé得mài麦yǔ与hé禾，sì似cǐ此yī一huí回zāi栽。nián年nián年zhāi摘qí其suì穗，zuò坐shí食wéi惟jiā加péi培。tiān天shí时yǒu有shuǐ水hàn旱，mò漠bù不néng能wéi为zāi灾。cǐ此huā花hào号wàng忘yōu忧，yōu忧huái怀fān翻zì自lái来。píng平yuán原kōng空ruò若zèng甑，cháng长hé河qiǎn浅yú于bēi杯。ruò若rén人jí及xíng行kè客，chóu愁tàn叹shēng声rú如léi雷。gǎn感zhào召dāng当fēn分zé责，shí食lù禄cán惭fēi非cái材。