风雨飘摇日，余怀范爱农。华颠萎寥落，白眼看鸡虫。世味秋荼苦，人间直道穷。奈何三月别，竟尔失畸躬。海草国门碧，多年老异乡。狐狸方去穴，桃偶已登场。故里寒云恶，炎天凛夜长。独沉清冷水，能否涤愁肠？把酒论当世，先生小酒人。大圜犹茗艼，微醉自沈沦。此别成终古，从兹绝绪言。故人云散尽，我亦等轻尘！
fēng风yǔ雨piāo飘yáo摇rì日，yú余huái怀fàn范ài爱nóng农。huá华diān颠wěi萎liáo寥luò落，bái白yǎn眼kàn看jī鸡chóng虫。shì世wèi味qiū秋tú荼kǔ苦，rén人jiān间zhí直dào道qióng穷。nài奈hé何sān三yuè月bié别，jìng竟ěr尔shī失jī畸gōng躬。hǎi海cǎo草guó国mén门bì碧，duō多nián年lǎo老yì异xiāng乡。hú狐lí狸fāng方qù去xué穴，táo桃ǒu偶yǐ已dēng登cháng场。gù故lǐ里hán寒yún云è恶，yán炎tiān天lǐn凛yè夜cháng长。dú独chén沉qīng清lěng冷shuǐ水，néng能fǒu否dí涤chóu愁cháng肠？bǎ把jiǔ酒lùn论dāng当shì世，xiān先shēng生xiǎo小jiǔ酒rén人。dà大huán圜yóu犹míng茗dǐng艼，wēi微zuì醉zì自shěn沈lún沦。cǐ此bié别chéng成zhōng终gǔ古，cóng从zī兹jué绝xù绪yán言。gù故rén人yún云sàn散jìn尽，wǒ我yì亦děng等qīng轻chén尘！