芙蓉木樨不足言，海棠冷媚愁娟娟。金风西来菊当令，坐使秋气司乾坤。花繁种奇态百变，绯褐绀紫纷盈园。争新绝出墨与绿，醇酖凝黛埋株根。黄者粲金白沃雪，众色敛避难周旋。长廊晓日花园坐，秾香袭寐酣而温。古人定未得此味，诗句寥落馀寒酸。却疑此花不宜咏，爱博转患情非专。谁能刻意出新句，关心黄菊吾岂然。
fú芙róng蓉mù木xī樨bù不zú足yán言，hǎi海táng棠lěng冷mèi媚chóu愁juān娟juān娟。jīn金fēng风xī西lái来jú菊dāng当lìng令，zuò坐shǐ使qiū秋qì气sī司qián乾kūn坤。huā花fán繁zhǒng种qí奇tài态bǎi百biàn变，fēi绯hè褐gàn绀zǐ紫fēn纷yíng盈yuán园。zhēng争xīn新jué绝chū出mò墨yǔ与lǜ绿，chún醇dān酖níng凝dài黛mái埋zhū株gēn根。huáng黄zhě者càn粲jīn金bái白wò沃xuě雪，zhòng众sè色liǎn敛bì避nán难zhōu周xuán旋。cháng长láng廊xiǎo晓rì日huā花yuán园zuò坐，nóng秾xiāng香xí袭mèi寐hān酣ér而wēn温。gǔ古rén人dìng定wèi未dé得cǐ此wèi味，shī诗jù句liáo寥luò落yú馀hán寒suān酸。què却yí疑cǐ此huā花bù不yí宜yǒng咏，ài爱bó博zhuǎn转huàn患qíng情fēi非zhuān专。shuí谁néng能kè刻yì意chū出xīn新jù句，guān关xīn心huáng黄jú菊wú吾qǐ岂rán然。