大姨家住木棉头，小姨相望荔支洲。荔枝有子酸且小，木棉花大如重楼。荔支红让木棉红，荔支可食愁盘空。木棉有絮作緤布，天寒长御搅霜风。夫婿多才赋荔支，木棉不赋使侬悲。侬今欲代木棉乞，乞作双红绝妙辞。木棉有花须作实，荔枝有实更成花。实红不似花红好，努力春深斗丽华。
dà大yí姨jiā家zhù住mù木mián棉tóu头，xiǎo小yí姨xiāng相wàng望lì荔zhī支zhōu洲。lì荔zhī枝yǒu有zǐ子suān酸qiě且xiǎo小，mù木mián棉huā花dà大rú如zhòng重lóu楼。lì荔zhī支hóng红ràng让mù木mián棉hóng红，lì荔zhī支kě可shí食chóu愁pán盘kōng空。mù木mián棉yǒu有xù絮zuō作xiè緤bù布，tiān天hán寒cháng长yù禦jiǎo搅shuāng霜fēng风。fū夫xù婿duō多cái才fù赋lì荔zhī支，mù木mián棉bù不fù赋shǐ使nóng侬bēi悲。nóng侬jīn今yù欲dài代mù木mián棉qǐ乞，qǐ乞zuō作shuāng双hóng红jué绝miào妙cí辞。mù木mián棉yǒu有huā花xū须zuō作shí实，lì荔zhī枝yǒu有shí实gēng更chéng成huā花。shí实hóng红bù不sì似huā花hóng红hǎo好，nǔ努lì力chūn春shēn深dòu斗lì丽huá华。