一路松林接海天，荒陵不见见寒烟。年年寒食无寻处，空向春山拜杜鹃。万古遗民此恨长，中华无地作边墙。可怜一代君臣骨，不在黄沙即白洋。北狩南巡总寂寥，空留抔土是前朝。凭君莫种冬青树，恐有人来此射雕。
yí一lù路sōng松lín林jiē接hǎi海tiān天，huāng荒líng陵bú不jiàn见jiàn见hán寒yān烟。nián年nián年hán寒shí食wú无xún寻chǔ处，kōng空xiàng向chūn春shān山bài拜dù杜juān鹃。wàn万gǔ古yí遗mín民cǐ此hèn恨cháng长，zhōng中huá华wú无dì地zuō作biān边qiáng墙。kě可lián怜yí一dài代jūn君chén臣gǔ骨，bù不zài在huáng黄shā沙jí即bái白yáng洋。běi北shòu狩nán南xún巡zǒng总jì寂liáo寥，kōng空liú留póu抔tǔ土shì是qián前cháo朝。píng凭jūn君mò莫zhǒng种dōng冬qīng青shù树，kǒng恐yǒu有rén人lái来cǐ此shè射diāo雕。