燕京杨柳花飞日，一上春台望苑墙。词客喜同金马署，归心遥滞白云乡。鸿疏岭峤音书断，骑绕关山别路长。?醉此宵应不惜，众人空自隔殊方。征骖欲戒暂徘徊，极目风烟惨不开。白社别来频有梦，青山归去独无媒。遥祠应待河东盖，作赋多逢邺下才。谁向天涯慰寥落，封书须为朔鸿裁。
yān燕jīng京yáng杨liǔ柳huā花fēi飞rì日，yī一shàng上chūn春tái台wàng望yuàn苑qiáng墙。cí词kè客xǐ喜tóng同jīn金mǎ马shǔ署，guī归xīn心yáo遥zhì滞bái白yún云xiāng乡。hóng鸿shū疏lǐng岭qiáo峤yīn音shū书duàn断，qí骑rào绕guān关shān山bié别lù路cháng长。?zuì醉cǐ此xiāo宵yīng应bù不xī惜，zhòng众rén人kōng空zì自gé隔shū殊fāng方。zhēng征cān骖yù欲jiè戒zàn暂pái徘huái徊，jí极mù目fēng风yān烟cǎn惨bù不kāi开。bái白shè社bié别lái来pín频yǒu有mèng梦，qīng青shān山guī归qù去dú独wú无méi媒。yáo遥cí祠yìng应dài待hé河dōng东gài盖，zuō作fù赋duō多féng逢yè邺xià下cái才。shuí谁xiàng向tiān天yá涯wèi慰liáo寥luò落，fēng封shū书xū须wéi为shuò朔hóng鸿cái裁。