高松白鹤辞巢去，腐草青萤入梦来。秋色不曾为客改，寒砧一自向谁哀。东山月出临无地，南越猿啼旧有台。回首石楼残茗在，岂须沉醉菊花杯。山临海岸烟波近，不到霜深寒已知。燕畏高秋辞社早，雁疑残渚向南迟。风吹白草终何处，日丽黄花曾几时。岂爱披云作长啸，石门风树正相思。
gāo高sōng松bái白hè鹤cí辞cháo巢qù去，fǔ腐cǎo草qīng青yíng萤rù入mèng梦lái来。qiū秋sè色bù不céng曾wéi为kè客gǎi改，hán寒zhēn砧yī一zì自xiàng向shuí谁āi哀。dōng东shān山yuè月chū出lín临wú无dì地，nán南yuè越yuán猿tí啼jiù旧yǒu有tái台。huí回shǒu首shí石lóu楼cán残míng茗zài在，qǐ岂xū须chén沉zuì醉jú菊huā花bēi杯。shān山lín临hǎi海àn岸yān烟bō波jìn近，bú不dào到shuāng霜shēn深hán寒yǐ已zhī知。yàn燕wèi畏gāo高qiū秋cí辞shè社zǎo早，yàn雁yí疑cán残zhǔ渚xiàng向nán南chí迟。fēng风chuī吹bái白cǎo草zhōng终hé何chù处，rì日lì丽huáng黄huā花zēng曾jǐ几shí时。qǐ岂ài爱pī披yún云zuō作cháng长xiào啸，shí石mén门fēng风shù树zhèng正xiāng相sī思。