半落层崖断壑中，静依云树望成空。月疑浅影若堪似，梅逐馀香未许同。不信马蹄能久白，独怜榾柮傍深红。何人高卧峨嵋顶，满目寒光路欲穷。洁白何曾上独峰，只教岩麓绝人踪。压斜茅殿万山悄，欲启柴门深夜从。幸托青松堪自见，却嫌红焰愧为容。禁寒或亦饶孤赏，聊许高人一寄筇。濛濛万象独凭陵，何物光芒积素凝。面目冷然遗草泽，肝肠如见托崚嶒。若为热处偏成水，不耐寒多竟作冰。惟有野人茅舍稳，断桥孤屿一枝藤。一夜严威生大漠，万山如醉俨成降。尚堪为白先投岳，未肯成冰但入江。素练条条千树一，青眸皎皎几人双。凄清莫作穷冬事，破衲蒙头早闭窗。霏霏如絮到茅茨，想见烟深草没时。零泪似伤寒日落，投空匪畏北风吹。四山昏翳愁青黛，一室冰棱笑白眉。只恐暂晴樵路稳，无人更起剡溪思。
bàn半luò落céng层yá崖duàn断hè壑zhōng中，jìng静yī依yún云shù树wàng望chéng成kōng空。yuè月yí疑qiǎn浅yǐng影ruò若kān堪sì似，méi梅zhú逐yú馀xiāng香wèi未xǔ许tóng同。bù不xìn信mǎ马tí蹄néng能jiǔ久bái白，dú独lián怜gǔ榾duò柮bàng傍shēn深hóng红。hé何rén人gāo高wò卧é峨méi嵋dǐng顶，mǎn满mù目hán寒guāng光lù路yù欲qióng穷。jié洁bái白hé何zēng曾shàng上dú独fēng峰，zhī只jiào教yán岩lù麓jué绝rén人zōng踪。yā压xié斜máo茅diàn殿wàn万shān山qiǎo悄，yù欲qǐ启zhài柴mén门shēn深yè夜cóng从。xìng幸tuō托qīng青sōng松kān堪zì自xiàn见，què却xián嫌hóng红yàn燄kuì愧wéi为róng容。jīn禁hán寒huò或yì亦ráo饶gū孤shǎng赏，liáo聊xǔ许gāo高rén人yī一jì寄qióng筇。méng濛méng濛wàn万xiàng象dú独píng凭líng陵，hé何wù物guāng光máng芒jī积sù素níng凝。miàn面mù目lěng冷rán然yí遗cǎo草zé泽，gān肝cháng肠rú如jiàn见tuō托líng崚céng嶒。ruò若wéi为rè热chǔ处piān偏chéng成shuǐ水，bù不nài耐hán寒duō多jìng竟zuò作bīng冰。wéi惟yǒu有yě野rén人máo茅shè舍wěn稳，duàn断qiáo桥gū孤yǔ屿yī一zhī枝téng藤。yī一yè夜yán严wēi威shēng生dà大mò漠，wàn万shān山rú如zuì醉yǎn俨chéng成jiàng降。shàng尚kān堪wéi为bái白xiān先tóu投yuè岳，wèi未kěn肯chéng成bīng冰dàn但rù入jiāng江。sù素liàn练tiáo条tiáo条qiān千shù树yī一，qīng青móu眸jiǎo皎jiǎo皎jī几rén人shuāng双。qī凄qīng清mò莫zuō作qióng穷dōng冬shì事，pò破nà衲mēng蒙tóu头zǎo早bì闭chuāng窗。fēi霏fēi霏rú如xù絮dào到máo茅cí茨，xiǎng想jiàn见yān烟shēn深cǎo草méi没shí时。líng零lèi泪sì似shāng伤hán寒rì日luò落，tóu投kōng空fěi匪wèi畏běi北fēng风chuī吹。sì四shān山hūn昏yì翳chóu愁qīng青dài黛，yī一shì室bīng冰léng棱xiào笑bái白méi眉。zhī只kǒng恐zàn暂qíng晴qiáo樵lù路wěn稳，wú无rén人gēng更qǐ起shàn剡xī溪sī思。