弃官依白岳，岁月此栖迟。道侣频相过，丹经久自知。心闲虎啸处，步缓鹤随时。倚杖看晴色，前峰又采芝。太乙坛前客，桃花十度红。幽栖片石定，元气四时通。古树邻苍壑，闲云澹碧空。能谈非静者，真意几人同。
qì弃guān官yī依bái白yuè岳，suì岁yuè月cǐ此qī栖chí迟。dào道lǚ侣pín频xiāng相guò过，dān丹jīng经jiǔ久zì自zhī知。xīn心xián閒hǔ虎xiào啸chǔ处，bù步huǎn缓hè鹤suí随shí时。yǐ倚zhàng杖kàn看qíng晴sè色，qián前fēng峰yòu又cǎi采zhī芝。tài太yǐ乙tán坛qián前kè客，táo桃huā花shí十dù度hóng红。yōu幽qī栖piàn片shí石dìng定，yuán元qì气sì四shí时tōng通。gǔ古shù树lín邻cāng苍hè壑，xián閒yún云dàn澹bì碧kōng空。néng能tán谈fēi非jìng静zhě者，zhēn真yì意jī几rén人tóng同。