遍将蓝沉浸春颜，风柳鬖鬖九尺鬟。鹤过几回沉影去，僧来时复带云还。闲疏滞叶通邻水，拟典荒居作小山。欲住维摩容得否，湖亭才得两三间。一春博得几开颜，欲买湖居先买闲。鹤有累心犹被斥，梅无高韵也遭删。凿窗每欲当流水，咏物长如画远山。客雾屯烟青箧里，不知僧在那溪湾。
biàn遍jiāng将lán蓝chén沈jìn浸chūn春yán颜，fēng风liǔ柳sān鬖sān鬖jiǔ九chǐ尺huán鬟。hè鹤guò过jī几huí回chén沉yǐng影qù去，sēng僧lái来shí时fù复dài带yún云huán还。xián閒shū疏zhì滞yè叶tōng通lín邻shuǐ水，nǐ拟diǎn典huāng荒jū居zuò作xiǎo小shān山。yù欲zhù住wéi维mó摩róng容dé得fǒu否，hú湖tíng亭cái才dé得liǎng两sān三jiān间。yī一chūn春bó博dé得jī几kāi开yán颜，yù欲mǎi买hú湖jū居xiān先mǎi买xián閒。hè鹤yǒu有lèi累xīn心yóu犹bèi被chì斥，méi梅wú无gāo高yùn韵yě也zāo遭shān删。záo凿chuāng窗měi每yù欲dāng当liú流shuǐ水，yǒng咏wù物cháng长rú如huà画yuǎn远shān山。kè客wù雾tún屯yān烟qīng青qiè箧lǐ里，bù不zhī知sēng僧zài在nà那xī溪wān湾。