白云流出一溪闲，照见人间笑笑颜。年少不妨投书早，路危须信着鞭难。乾坤许我具双眼，名利真谁破两关。千古伏波如白日，等闲犹谤载珠还。千古圣贤孰与闲，颖阳刚好对商颜。看来彭泽都无累，归去柴桑便不难。踏里娇儿方偃蹇，登高羸马怯间关。思君坐歇江亭雨，何处苍烟鸟欲还。
bái白yún云liú流chū出yī一xī溪xián閒，zhào照jiàn见rén人jiān间xiào笑xiào笑yán颜。nián年shào少bù不fáng妨tóu投shū书zǎo早，lù路wēi危xū须xìn信zhuó着biān鞭nán难。qián乾kūn坤xǔ许wǒ我jù具shuāng双yǎn眼，míng名lì利zhēn真shuí谁pò破liǎng两guān关。qiān千gǔ古fú伏bō波rú如bái白rì日，děng等xián閒yóu犹bàng谤zǎi载zhū珠huán还。qiān千gǔ古shèng圣xián贤shú孰yǔ与xián閒，yǐng颖yáng阳gāng刚hǎo好duì对shāng商yán颜。kàn看lái来péng彭zé泽dōu都wú无léi累，guī归qù去chái柴sāng桑biàn便bù不nán难。tā踏lǐ里jiāo娇ér儿fāng方yǎn偃jiǎn蹇，dēng登gāo高léi羸mǎ马qiè怯jiān间guān关。sī思jūn君zuò坐xiē歇jiāng江tíng亭yǔ雨，hé何chù处cāng苍yān烟niǎo鸟yù欲huán还。