三年种松五尺彊，松枝盘桓松叶长。岁寒节操久应见，春日开花清更香。偶栽梅树是红花，每岁花开对客夸。知己相看心自白，尽将颜色付诗家。菖蒲本是仙灵物，却为冰霜穴底藏。过尽东风更梅雨，水中央看婉清扬。西园移来两丛竹，千古湘皋宛旧斑。莫道吴天非楚地，主人眼底有江山。新梧树傍旧桐栽，具自青山寺里来。几见霜黄春又绿，有诗空和凤凰台。买裁金橘短婆娑，向来洞庭风雨多。分付苍头好浇灌，莫教人力负天和。燕居亭前石子台，两株银杏一时栽。莫言未得弦歌地，画里尼山许见来。九畹新成古井田，滋兰又似赋骚年。不如无界还无数，雨露茫然太古天。
sān三nián年zhǒng种sōng松wǔ五chǐ尺qiáng彊，sōng松zhī枝pán盘huán桓sōng松yè叶cháng长。suì岁hán寒jié节cāo操jiǔ久yīng应jiàn见，chūn春rì日kāi开huā花qīng清gēng更xiāng香。ǒu偶zāi栽méi梅shù树shì是hóng红huā花，měi每suì岁huā花kāi开duì对kè客kuà誇。zhī知jǐ己xiāng相kàn看xīn心zì自bái白，jìn尽jiāng将yán颜sè色fù付shī诗jiā家。chāng菖pú蒲běn本shì是xiān仙líng灵wù物，què却wéi为bīng冰shuāng霜xué穴dǐ底cáng藏。guò过jìn尽dōng东fēng风gēng更méi梅yǔ雨，shuǐ水zhōng中yāng央kàn看wǎn婉qīng清yáng扬。xī西yuán园yí移lái来liǎng两cóng丛zhú竹，qiān千gǔ古xiāng湘gāo皋wǎn宛jiù旧bān斑。mò莫dào道wú吴tiān天fēi非chǔ楚dì地，zhǔ主rén人yǎn眼dǐ底yǒu有jiāng江shān山。xīn新wú梧shù树bàng傍jiù旧tóng桐zāi栽，jù俱zì自qīng青shān山sì寺lǐ里lái来。jǐ几jiàn见shuāng霜huáng黄chūn春yòu又lǜ绿，yǒu有shī诗kōng空hé和fèng凤huáng凰tái台。mǎi买cái裁jīn金jú橘duǎn短pó婆suō娑，xiàng向lái来dòng洞tíng庭fēng风yǔ雨duō多。fēn分fù付cāng苍tóu头hǎo好jiāo浇guàn灌，mò莫jiào教rén人lì力fù负tiān天hé和。yàn燕jū居tíng亭qián前shí石zǐ子tái台，liǎng两zhū株yín银xìng杏yī一shí时zāi栽。mò莫yán言wèi未dé得xián弦gē歌dì地，huà画lǐ里ní尼shān山xǔ许jiàn见lái来。jiǔ九wǎn畹xīn新chéng成gǔ古jǐng井tián田，zī滋lán兰yòu又sì似fù赋sāo骚nián年。bù不rú如wú无jiè界huán还wú无shù数，yǔ雨lù露máng茫rán然tài太gǔ古tiān天。