莫将身世较行藏，钓石能增处士光。青眼屡烦真主顾，白头端为故人昂。云归故䫈龙应懒，苹委空江水亦香。九鼎一丝形迹外，尽教俗客笑荒唐。从来自信任人疑，一寸丹心付所知。白石有情依古庙，青苔无赖上残碑。芝从商䫈犹知主，鱼向磻溪已得师。未到桐江空仰止，数章新和白沙诗。
mò莫jiāng将shēn身shì世jiào较xíng行cáng藏，diào钓shí石néng能zēng增chǔ处shì士guāng光。qīng青yǎn眼lǚ屡fán烦zhēn真zhǔ主gù顾，bái白tóu头duān端wéi为gù故rén人áng昂。yún云guī归gù故chěn䫈lóng龙yīng应lǎn懒，pín蘋wěi委kōng空jiāng江shuǐ水yì亦xiāng香。jiǔ九dǐng鼎yī一sī丝xíng形jì迹wài外，jìn尽jiào教sú俗kè客xiào笑huāng荒táng唐。cóng从lái来zì自xìn信rèn任rén人yí疑，yī一cùn寸dān丹xīn心fù付suǒ所zhī知。bái白shí石yǒu有qíng情yī依gǔ古miào庙，qīng青tái苔wú无lài赖shàng上cán残bēi碑。zhī芝cóng从shāng商chěn䫈yóu犹zhī知zhǔ主，yú鱼xiàng向pán磻xī溪yǐ已dé得shī师。wèi未dào到tóng桐jiāng江kōng空yǎng仰zhǐ止，shù数zhāng章xīn新hé和bái白shā沙shī诗。