涉江种芙蓉，青荷几时有。但使莲心生，何虑不成偶。桑叶老欲尽，春蚕已就眠。那能不作茧，丝子自缠绵。彊言共寝食，十日九不具。桐花夜夜落，梧子暗中疏。出亦阴忆汝，入亦阴忆汝。石阙四面生，悲来定何许。荡舟芙蓉池，红颜在池水。侬与芙蓉花，有何不相似。宿昔结同心，丝发与眉齐。转动如春风，不离郎君怀。相怜须及时，红颜不难老。郎自行由豫，它人已相保。始欲识侬时，白头誓相怜。一日三唐突，持底解千年。欢心杨柳花，春风为颠倒。到头有感化，不离浮萍草。愿因斗酒会，发欢桃花容。蹉跎自不饮，双杯持劝侬。
shè涉jiāng江zhǒng种fú芙róng蓉，qīng青hé荷jǐ几shí时yǒu有。dàn但shǐ使lián莲xīn心shēng生，hé何lǜ虑bù不chéng成ǒu偶。sāng桑yè叶lǎo老yù欲jìn尽，chūn春cán蚕yǐ已jiù就mián眠。nà那néng能bù不zuò作jiǎn茧，sī丝zǐ子zì自chán缠mián绵。qiáng彊yán言gòng共qǐn寝shí食，shí十rì日jiǔ九bù不jù俱。tóng桐huā花yè夜yè夜luò落，wú梧zǐ子àn暗zhōng中shū疏。chū出yì亦yīn阴yì忆rǔ汝，rù入yì亦yīn阴yì忆rǔ汝。shí石què阙sì四miàn面shēng生，bēi悲lái来dìng定hé何xǔ许。dàng荡zhōu舟fú芙róng蓉chí池，hóng红yán颜zài在chí池shuǐ水。nóng侬yǔ与fú芙róng蓉huā花，yǒu有hé何bù不xiāng相sì似。sù宿xī昔jié结tóng同xīn心，sī丝fà发yǔ与méi眉qí齐。zhuǎn转dòng动rú如chūn春fēng风，bù不lí离láng郎jūn君huái怀。xiāng相lián怜xū须jí及shí时，hóng红yán颜bù不nán难lǎo老。láng郎zì自xíng行yóu由yù豫，tā它rén人yǐ已xiāng相bǎo保。shǐ始yù欲shí识nóng侬shí时，bái白tóu头shì誓xiāng相lián怜。yī一rì日sān三táng唐tū突，chí持dǐ底jiě解qiān千nián年。huān欢xīn心yáng杨liǔ柳huā花，chūn春fēng风wéi为diān颠dǎo倒。dào到tóu头yǒu有gǎn感huà化，bù不lí离fú浮píng萍cǎo草。yuàn愿yīn因dǒu斗jiǔ酒huì会，fā发huān欢táo桃huā花róng容。cuō蹉tuó跎zì自bù不yǐn饮，shuāng双bēi杯chí持quàn劝nóng侬。