雪月初移野径芳，还留秋色媚山堂。丹心晚带晴霞艳，密藿朝含宿雾香。违世共顷陶令酒，餐英宁学楚臣狂。江梅尚隔花时远，幽赏那能不尽觞。年华惟汝殿芳菲，岂有怜芳赏更违。病客独留荒径在，故人须醉白衣归。即看晕日香逾暖，况是淩霜叶未稀。一掇寒英心自远，肯辞潦倒负秋晖。
xuě雪yuè月chū初yí移yě野jìng径fāng芳，huán还liú留qiū秋sè色mèi媚shān山táng堂。dān丹xīn心wǎn晚dài带qíng晴xiá霞yàn艳，mì密huò藿zhāo朝hán含sù宿wù雾xiāng香。wéi违shì世gòng共qǐng顷táo陶lìng令jiǔ酒，cān餐yīng英níng宁xué学chǔ楚chén臣kuáng狂。jiāng江méi梅shàng尚gé隔huā花shí时yuǎn远，yōu幽shǎng赏nà那néng能bù不jìn尽shāng觞。nián年huá华wéi惟rǔ汝diàn殿fāng芳fēi菲，qǐ岂yǒu有lián怜fāng芳shǎng赏gēng更wéi违。bìng病kè客dú独liú留huāng荒jìng径zài在，gù故rén人xū须zuì醉bái白yī衣guī归。jí即kàn看yùn晕rì日xiāng香yú逾nuǎn暖，kuàng况shì是líng淩shuāng霜yè叶wèi未xī稀。yī一duō掇hán寒yīng英xīn心zì自yuǎn远，kěn肯cí辞liáo潦dǎo倒fù负qiū秋huī晖。