漫向空闺问别离，年来翟茀已难期。失林应惜飞蓬早，出狱仍悲曳缟迟！岂为留宾还断发，聊因佞佛故低眉。天涯亦有刀头梦，恰是巫山化石时。浪迹何如五岳游，尚平累在转生愁。佳儿天幸犹完卵，弱女人憎似宿瘤。敢望童乌能接武，祗令老蚌自含羞。故园尚有归来候，最好沙头趁野鸥。
màn漫xiàng向kōng空guī闺wèn问bié别lí离，nián年lái来zhái翟bó茀yǐ已nán难qī期。shī失lín林yīng应xī惜fēi飞péng蓬zǎo早，chū出yù狱réng仍bēi悲yè曳gǎo缟chí迟！qǐ岂wéi为liú留bīn宾huán还duàn断fà发，liáo聊yīn因nìng佞fó佛gù故dī低méi眉。tiān天yá涯yì亦yǒu有dāo刀tóu头mèng梦，qià恰shì是wū巫shān山huà化shí石shí时。làng浪jì迹hé何rú如wǔ五yuè岳yóu游，shàng尚píng平léi累zài在zhuǎn转shēng生chóu愁。jiā佳ér儿tiān天xìng幸yóu犹wán完luǎn卵，ruò弱nǚ女rén人zēng憎sì似sù宿liú瘤。gǎn敢wàng望tóng童wū乌néng能jiē接wǔ武，zhī祗líng令lǎo老bàng蚌zì自hán含xiū羞。gù故yuán园shàng尚yǒu有guī归lái来hòu候，zuì最hǎo好shā沙tóu头chèn趁yě野ōu鸥。