把镜惊看白发微，应知五十九年非。投怀珠玉形原秽，触目烟云满纸挥。自笑疏慵真潦倒，漫言衰朽本芳菲。开图莫道吾非故，却是园公善者机。北山高卧腹便便，六十行年又一年。老态幸非樊内雉，宿根应是火中莲。鹿麋心性溪山债，土木形骸鱼鸟缘。欲乞新诗再描写，网帘龟枕蓼花边。
bǎ把jìng镜jīng惊kàn看bái白fà发wēi微，yīng应zhī知wǔ五shí十jiǔ九nián年fēi非。tóu投huái怀zhū珠yù玉xíng形yuán原huì秽，chù触mù目yān烟yún云mǎn满zhǐ纸huī挥。zì自xiào笑shū疏yōng慵zhēn真liáo潦dǎo倒，màn漫yán言shuāi衰xiǔ朽běn本fāng芳fēi菲。kāi开tú图mò莫dào道wú吾fēi非gù故，què却shì是yuán园gōng公shàn善zhě者jī机。běi北shān山gāo高wò卧fù腹pián便pián便，liù六shí十háng行nián年yòu又yī一nián年。lǎo老tài态xìng幸fēi非fán樊nèi内zhì雉，sù宿gēn根yìng应shì是huǒ火zhōng中lián莲。lù鹿mí麋xīn心xìng性xī溪shān山zhai债，tǔ土mù木xíng形hái骸yú鱼niǎo鸟yuán缘。yù欲qǐ乞xīn新shī诗zài再miáo描xiě写，wǎng网lián帘guī龟zhěn枕liǎo蓼huā花biān边。