自来恩怨本无端，爱即如珠在玉盘。妾命久知飞絮薄，郎心新作落花看。红笺未许传方胜，绣带空教破合欢。谁信栖鸳春梦稳，等闲平地有波澜。每忆双栖畏影单，迫人霜月五更寒。若为别去终成梦，祇是情深易作澜。香艳乞怜心冷尽，繁华骄宠意销残。愁来欲采忘忧草，不佩时难佩亦难。满腔离绪泪成澜，半焰残灯伴晓寒。怀抱不开今日事，梦魂犹泥昨来欢。银绡忍割同心带，宝镜愁窥并影鸾。一尺白罗聊写恨，凭君时展枕前看。
zì自lái来ēn恩yuàn怨běn本wú无duān端，ài爱jí即rú如zhū珠zài在yù玉pán盘。qiè妾mìng命jiǔ久zhī知fēi飞xù絮báo薄，láng郎xīn心xīn新zuò作luò落huā花kàn看。hóng红jiān笺wèi未xǔ许chuán传fāng方shèng胜，xiù绣dài带kōng空jiào教pò破hé合huān欢。shuí谁xìn信qī栖yuān鸳chūn春mèng梦wěn稳，děng等xián閒píng平dì地yǒu有bō波lán澜。měi每yì忆shuāng双qī栖wèi畏yǐng影dān单，pò迫rén人shuāng霜yuè月wǔ五gēng更hán寒。ruò若wéi为bié别qù去zhōng终chéng成mèng梦，zhǐ祇shì是qíng情shēn深yì易zuō作lán澜。xiāng香yàn艳qǐ乞lián怜xīn心lěng冷jìn尽，fán繁huá华jiāo骄chǒng宠yì意xiāo销cán残。chóu愁lái来yù欲cǎi采wàng忘yōu忧cǎo草，bù不pèi佩shí时nán难pèi佩yì亦nán难。mǎn满qiāng腔lí离xù绪lèi泪chéng成lán澜，bàn半yàn焰cán残dēng灯bàn伴xiǎo晓hán寒。huái怀bào抱bù不kāi开jīn今rì日shì事，mèng梦hún魂yóu犹ní泥zuó昨lái来huān欢。yín银xiāo绡rěn忍gē割tóng同xīn心dài带，bǎo宝jìng镜chóu愁kuī窥bìng并yǐng影luán鸾。yī一chǐ尺bái白luó罗liáo聊xiě写hèn恨，píng凭jūn君shí时zhǎn展zhěn枕qián前kàn看。