衰年失内助，抚事怀百忧。伤哉儿女情，哭泣无时休。感叹裂中肠，涕泗忽交流。悲风既惨惨，白日空悠悠。容颜不复见，恩义莫能酬。恨无神仙诀，千岁同优游。忧思不能忘，郁结何由开。一杯强排遣，顷刻还复来。落花随春风，片片拂帘幕。不见闺中人，韶华成寂寞。
shuāi衰nián年shī失nèi内zhù助，fǔ抚shì事huái怀bǎi百yōu忧。shāng伤zāi哉ér儿nǚ女qíng情，kū哭qì泣wú无shí时xiū休。gǎn感tàn叹liè裂zhōng中cháng肠，tì涕sì泗hū忽jiāo交liú流。bēi悲fēng风jì既cǎn惨cǎn惨，bái白rì日kōng空yōu悠yōu悠。róng容yán颜bù不fù复jiàn见，ēn恩yì义mò莫néng能chóu酬。hèn恨wú无shén神xiān仙jué诀，qiān千suì岁tóng同yōu优yóu游。yōu忧sī思bù不néng能wàng忘，yù郁jié结hé何yóu由kāi开。yī一bēi杯qiáng强pái排qiǎn遣，qǐng顷kè刻hái还fù复lái来。luò落huā花suí随chūn春fēng风，piàn片piàn片fú拂lián帘mù幕。bú不jiàn见guī闺zhōng中rén人，sháo韶huá华chéng成jì寂mò寞。