儒童本来菩萨，大觉亦是金仙。其奈儿孙合闹，与说无始根缘。维摩夜来病热，千言万言不休。偶然刹那闭口，坐断天下舌头。有子莫习抱朴，无师难解参同。觅得生前一物，万古明月清风。玄奘欲从西返，道遇达摩东归。我已尽黜义相，百夹千像何为。香积钵底分饭，赵州垆头噇茶。吃了依然不会，问着只索瞒他。赵州行脚亦得，寒山散圣也奇。五叶莫嫌零落，五位已自支离。讲座清凉疏钞，禅宗临济评唱。不论伎俩有无，见了先吃十棒。铜龙自锁幽阙，白虎不借西邻。斋库烂钱一索，遣发上阳道人。梦后唤醒良知，静中养出端倪。举似瞿昙李老，曾止啼哭小儿。易掷千金大海，难抛万卷填胸。未敢望他干慧，且求暂落顽空。
rú儒tóng童běn本lái来pú菩sà萨，dà大jué觉yì亦shì是jīn金xiān仙。qí其nài奈ér儿sūn孙hé合nào闹，yǔ与shuō说wú无shǐ始gēn根yuán缘。wéi维mó摩yè夜lái来bìng病rè热，qiān千yán言wàn万yán言bù不xiū休。ǒu偶rán然chà刹nà那bì闭kǒu口，zuò坐duàn断tiān天xià下shé舌tou头。yǒu有zǐ子mò莫xí习bào抱piáo朴，wú无shī师nán难jiě解cān参tóng同。mì觅dé得shēng生qián前yī一wù物，wàn万gǔ古míng明yuè月qīng清fēng风。xuán玄zàng奘yù欲cóng从xī西fǎn返，dào道yù遇dá达mó摩dōng东guī归。wǒ我yǐ已jìn尽chù黜yì义xiāng相，bǎi百jiā夹qiān千xiàng像hé何wéi为。xiāng香jī积bō钵dǐ底fēn分fàn饭，zhào赵zhōu州lú垆tóu头chuáng噇chá茶。chī吃liǎo了yī依rán然bú不huì会，wèn问zháo着zhǐ只suǒ索mán瞒tā他。zhào赵zhōu州xíng行jiǎo脚yì亦dé得，hán寒shān山sàn散shèng圣yě也qí奇。wǔ五yè叶mò莫xián嫌líng零luò落，wǔ五wèi位yǐ已zì自zhī支lí离。jiǎng讲zuò座qīng清liáng凉shū疏chāo钞，chán禅zōng宗lín临jì济píng评chàng唱。bù不lùn论jì伎liǎng俩yǒu有wú无，jiàn见liǎo了xiān先chī吃shí十bàng棒。tóng铜lóng龙zì自suǒ锁yōu幽quē阙，bái白hǔ虎bù不jiè借xī西lín邻。zhāi斋kù库làn烂qián钱yī一suǒ索，qiǎn遣fā发shàng上yáng阳dào道rén人。mèng梦hòu后huàn唤xǐng醒liáng良zhī知，jìng静zhōng中yǎng养chū出duān端ní倪。jǔ举sì似qú瞿tán昙lǐ李lǎo老，zēng曾zhǐ止tí啼kū哭xiǎo小ér儿。yì易zhì掷qiān千jīn金dà大hǎi海，nán难pāo抛wàn万juàn卷tián填xiōng胸。wèi未gǎn敢wàng望tā他gān干huì慧，qiě且qiú求zàn暂luò落wán顽kōng空。