暝色苍然迥自开，舵楼殊胜妙高台。灯如列宿黏空出，乐似钧天飨帝来。忽捧骊珠霞潋滟，乍惊鳌足水潆洄。老夫大有挥毫兴，欲嗣玄虚愧不才。万顷清光溢建牙，孤城隐隐送悲笳。真人自稳凌风叶，使者频窥贯月槎。急下酒筹缘舞柘，繁敲羯鼓为催花。不须指点蓬莱境，回首人间便可夸。
míng暝sè色cāng苍rán然jiǒng迥zì自kāi开，duò舵lóu楼shū殊shèng胜miào妙gāo高tái台。dēng灯rú如liè列sù宿nián黏kōng空chū出，lè乐sì似jūn钧tiān天xiǎng飨dì帝lái来。hū忽pěng捧lí骊zhū珠xiá霞liàn潋yàn滟，zhà乍jīng惊áo鳌zú足shuǐ水yíng潆huí洄。lǎo老fū夫dà大yǒu有huī挥háo毫xīng兴，yù欲sì嗣xuán玄xū虚kuì愧bù不cái才。wàn万qǐng顷qīng清guāng光yì溢jiàn建yá牙，gū孤chéng城yǐn隐yǐn隐sòng送bēi悲jiā笳。zhēn真rén人zì自wěn稳líng凌fēng风yè叶，shǐ使zhě者pín频kuī窥guàn贯yuè月chá槎。jí急xià下jiǔ酒chóu筹yuán缘wǔ舞zhè柘，fán繁qiāo敲jié羯gǔ鼓wéi为cuī催huā花。bù不xū须zhǐ指diǎn点péng蓬lái莱jìng境，huí回shǒu首rén人jiān间biàn便kě可kuā夸。