南枝与北枝，具发上春时。无劳问寒暖，故是一相思。梅时风日清，的的向人明。带雪香难掩，临溪影乍横。冰玉有馀映，铅华暂谢却。安得素心人，徘徊弄春爵。悬崖百尺干，幽溪千丈雪。何处报佳期，及此上春月。皎洁瑶台树，开花近东观。素影临玉阶，孤芳入幽幔。美人惜瑶华，欲折还咨嗟。素手轻盈立，来攀雪里花。银环枝上出，玉袖花前绕。萧关人不还，汉使春来少。书报天中客，看花思不胜。韶光一如此，年鬓复相淩。徘徊杏梁月，飘飖兰殿风。更将芳洁意，吹入望春宫。昨得春闺信，繁花映玉台。今朝上苑见，云是故园来。
nán南zhī枝yǔ与běi北zhī枝，jù俱fā发shàng上chūn春shí时。wú无láo劳wèn问hán寒nuǎn暖，gù故shì是yī一xiāng相sī思。méi梅shí时fēng风rì日qīng清，dí的dí的xiàng向rén人míng明。dài带xuě雪xiāng香nán难yǎn掩，lín临xī溪yǐng影zhà乍héng横。bīng冰yù玉yǒu有yú馀yìng映，qiān铅huá华zàn暂xiè谢què却。ān安dé得sù素xīn心rén人，pái徘huái徊nòng弄chūn春jué爵。xuán悬yá崖bǎi百chǐ尺gān干，yōu幽xī溪qiān千zhàng丈xuě雪。hé何chù处bào报jiā佳qī期，jí及cǐ此shàng上chūn春yuè月。jiǎo皎jié洁yáo瑶tái台shù树，kāi开huā花jìn近dōng东guān观。sù素yǐng影lín临yù玉jiē阶，gū孤fāng芳rù入yōu幽màn幔。měi美rén人xī惜yáo瑶huá华，yù欲shé折hái还zī咨jiē嗟。sù素shǒu手qīng轻yíng盈lì立，lái来pān攀xuě雪lǐ里huā花。yín银huán环zhī枝shàng上chū出，yù玉xiù袖huā花qián前rào绕。xiāo萧guān关rén人bù不huán还，hàn汉shǐ使chūn春lái来shǎo少。shū书bào报tiān天zhōng中kè客，kàn看huā花sī思bù不shèng胜。sháo韶guāng光yī一rú如cǐ此，nián年bìn鬓fù复xiāng相líng淩。pái徘huái徊xìng杏liáng梁yuè月，piāo飘yáo飖lán兰diàn殿fēng风。gēng更jiāng将fāng芳jié洁yì意，chuī吹rù入wàng望chūn春gōng宫。zuó昨dé得chūn春guī闺xìn信，fán繁huā花yìng映yù玉tái台。jīn今zhāo朝shàng上yuàn苑jiàn见，yún云shì是gù故yuán园lái来。