瑶宫太阴元，启镜当天门。初出情犹敛，映日转黄昏。须臾飞艳魄，舒心遍乾坤。妆成锦霞拥，轮动彩云奔。关河难阻隔，蟾兔岂嚣烦。我视空明质，如开四照轩。谁种八衢花，向此不夜园。玉毫光可数，银汉净无痕。桂树千年色，婵娟万古魂。魂以高自洁，色以素常存。流华安可即，远意正堪论。
yáo瑶gōng宫tài太yīn阴yuán元，qǐ启jìng镜dàng当tiān天mén门。chū初chū出qíng情yóu犹liǎn敛，yìng映rì日zhuǎn转huáng黄hūn昏。xū须yú臾fēi飞yàn艳pò魄，shū舒xīn心biàn遍qián乾kūn坤。zhuāng妆chéng成jǐn锦xiá霞yōng拥，lún轮dòng动cǎi彩yún云bēn奔。guān关hé河nán难zǔ阻gé隔，chán蟾tù兔qǐ岂xiāo嚣fán烦。wǒ我shì视kōng空míng明zhì质，rú如kāi开sì四zhào照xuān轩。shuí谁zhǒng种bā八qú衢huā花，xiàng向cǐ此bù不yè夜yuán园。yù玉háo毫guāng光kě可shù数，yín银hàn汉jìng净wú无hén痕。guì桂shù树qiān千nián年sè色，chán婵juān娟wàn万gǔ古hún魂。hún魂yǐ以gāo高zì自jié洁，sè色yǐ以sù素cháng常cún存。liú流huá华ān安kě可jí即，yuǎn远yì意zhèng正kān堪lùn论。