去年春日郎辞家，今年秋日留天涯。年去年来无定住，劝郎莫向临邛去。朝渡漳河暮汴河，闻郎处处长经过。岁晚望郎郎不至，独宿孤房空淹泪。金钗掷下当卜钱，问郎作客何时旋。郎心嗜利苦不足，靡靡长途不等毂。男儿宝贵自有时，何须苦涉风波危。
qù去nián年chūn春rì日láng郎cí辞jiā家，jīn今nián年qiū秋rì日liú留tiān天yá涯。nián年qù去nián年lái来wú无dìng定zhù住，quàn劝láng郎mò莫xiàng向lín临qióng邛qù去。zhāo朝dù渡zhāng漳hé河mù暮biàn汴hé河，wén闻láng郎chù处chù处cháng长jīng经guò过。suì岁wǎn晚wàng望láng郎láng郎bù不zhì至，dú独sù宿gū孤fáng房kōng空yān淹lèi泪。jīn金chāi钗zhì掷xià下dāng当bǔ卜qián钱，wèn问láng郎zuò作kè客hé何shí时xuán旋。láng郎xīn心shì嗜lì利kǔ苦bù不zú足，mǐ靡mǐ靡cháng长tú途bù不děng等gū毂。nán男ér儿bǎo宝guì贵zì自yǒu有shí时，hé何xū须kǔ苦shè涉fēng风bō波wēi危。