浮瓯竹叶绿开怀，照壁梅花绝点埃。乙夜闲庭良马对，未年虚室吉羊来。敷时守岁香云盖，饯腊迎春画鼓催。待到高升漫不意，天仙相与列云台。云台一念自躬全，金马留踪暂亸鞭。赵譬齐庐何以解，舜琴牙味不堪怜。为人在在思知命，交友于于觉忘年。年来惯纵钧天梦，信凭世道古来然。
fú浮ōu瓯zhú竹yè叶lǜ绿kāi开huái怀，zhào照bì壁méi梅huā花jué绝diǎn点āi埃。yǐ乙yè夜xián閒tíng庭liáng良mǎ马duì对，wèi未nián年xū虚shì室jí吉yáng羊lái来。fū敷shí时shǒu守suì岁xiāng香yún云gài盖，jiàn饯là腊yíng迎chūn春huà画gǔ鼓cuī催。dài待dào到gāo高shēng升màn漫bù不yì意，tiān天xiān仙xiāng相yǔ与liè列yún云tái台。yún云tái台yī一niàn念zì自gōng躬quán全，jīn金mǎ马liú留zōng踪zàn暂duǒ亸biān鞭。zhào赵pì譬qí齐lú庐hé何yǐ以jiě解，shùn舜qín琴yá牙wèi味bù不kān堪lián怜。wéi为rén人zài在zài在sī思zhī知mìng命，jiāo交yǒu友yú于yú于jué觉wàng忘nián年。nián年lái来guàn惯zòng纵jūn钧tiān天mèng梦，xìn信píng凭shì世dào道gǔ古lái来rán然。