曾丁劫难卧林泉，微抱硁硁过十年。叹我人存心已老，笑他身死壳仍坚。幸逢陨石离黄道，免见银河决昊天。还趁未填沟壑日，从头检点旧诗篇。逐流一叶任波腾，前辙回看乱似绳。镇日观书曾不倦，与人办事若无能。浮生阅历未堪诩，半箧歌诗容有矜。老去诚知俄顷事，黄泉何处觅吟朋。
zēng曾dīng丁jié劫nàn难wò卧lín林quán泉，wēi微bào抱kēng硁kēng硁guò过shí十nián年。tàn叹wǒ我rén人cún存xīn心yǐ已lǎo老，xiào笑tā他shēn身sǐ死ké壳réng仍jiān坚。xìng幸féng逢yǔn陨shí石lí离huáng黄dào道，miǎn免jiàn见yín银hé河jué决hào昊tiān天。huán还chèn趁wèi未tián填gōu沟hè壑rì日，cóng从tóu头jiǎn检diǎn点jiù旧shī诗piān篇。zhú逐liú流yī一yè叶rèn任bō波téng腾，qián前zhé辙huí回kàn看luàn乱sì似shéng绳。zhèn镇rì日guān观shū书zēng曾bù不juàn倦，yú与rén人bàn办shì事ruò若wú无néng能。fú浮shēng生yuè阅lì历wèi未kān堪xǔ诩，bàn半qiè箧gē歌shī诗róng容yǒu有jīn矜。lǎo老qù去chéng诚zhī知é俄qǐng顷shì事，huáng黄quán泉hé何chù处mì觅yín吟péng朋。