白日未落谷已暗，夜分孤月来清光。幽泉曲折若难语，往意迷离应未忘。到水一星泛海梦，连林万叶明朝霜。喜无风雨且休寐，留得韶华待晓阳。白日沉沉出国门，旅愁唯似海天宽。忍令隔雨虚垂泪，不许临波更采兰。顾我都无私语白，刳心犹比晚枫丹。飞鸿怅望江南岸，可是羁雌独宿难。
bái白rì日wèi未luò落gǔ谷yǐ已àn暗，yè夜fēn分gū孤yuè月lái来qīng清guāng光。yōu幽quán泉qū曲zhé折ruò若nán难yǔ语，wǎng往yì意mí迷lí离yīng应wèi未wàng忘。dào到shuǐ水yī一xīng星fàn泛hǎi海mèng梦，lián连lín林wàn万yè叶míng明cháo朝shuāng霜。xǐ喜wú无fēng风yǔ雨qiě且xiū休mèi寐，liú留dé得sháo韶huá华dài待xiǎo晓yáng阳。bái白rì日shěn沈shěn沈chū出guó国mén门，lǚ旅chóu愁wéi唯sì似hǎi海tiān天kuān宽。rěn忍líng令gé隔yǔ雨xū虚chuí垂lèi泪，bù不xǔ许lín临bō波gēng更cǎi采lán兰。gù顾wǒ我dōu都wú无sī私yǔ语bái白，kū刳xīn心yóu犹bǐ比wǎn晚fēng枫dān丹。fēi飞hóng鸿chàng怅wàng望jiāng江nán南àn岸，kě可shì是jī羁cí雌dú独sù宿nán难。