水复山重路欲歧，纷飞花雨近疏篱。是谁曾被红尘扰，翻羡凌云阁上尼。劫数恒河一粒沙，空门廿日读南华。佛前不许青丝断，只道尘寰尚有家。灯烬喧城夜色阑，空阶寂听雨轻弹。枕函十万伤心字，留与伊谁带泪看。孤寂清池绝世埃，玲珑心事许谁猜。嫣然一朵含羞寐，不到平明不肯开。重门虚掩未曾敲，已铸奇愁不可逃。三万六千场过矣，石函犹锁白云谣。
shuǐ水fù复shān山zhòng重lù路yù欲qí歧，fēn纷fēi飞huā花yǔ雨jìn近shū疏lí篱。shì是shuí谁zēng曾bèi被hóng红chén尘rǎo扰，fān翻xiàn羡líng凌yún云gé阁shàng上ní尼。jié劫shù数héng恒hé河yī一lì粒shā沙，kōng空mén门niàn廿rì日dú读nán南huá华。fó佛qián前bù不xǔ许qīng青sī丝duàn断，zhī只dào道chén尘huán寰shàng尚yǒu有jiā家。dēng灯jìn烬xuān喧chéng城yè夜sè色lán阑，kōng空jiē阶jì寂tīng听yǔ雨qīng轻dàn弹。zhěn枕hán函shí十wàn万shāng伤xīn心zì字，liú留yǔ与yī伊shuí谁dài带lèi泪kàn看。gū孤jì寂qīng清chí池jué绝shì世āi埃，líng玲lóng珑xīn心shì事xǔ许shuí谁cāi猜。yān嫣rán然yī一duǒ朵hán含xiū羞mèi寐，bú不dào到píng平míng明bù不kěn肯kāi开。chóng重mén门xū虚yǎn掩wèi未céng曾qiāo敲，yǐ已zhù铸qí奇chóu愁bù不kě可táo逃。sān三wàn万liù六qiān千chǎng场guò过yǐ矣，shí石hán函yóu犹suǒ锁bái白yún云yáo谣。