岁暮知君病，春正忽已殇。初闻如未省，兀坐心茫茫。恍忆初见时，青春正昂扬。同室为兄弟，出入鸿雁行。卧谈作梦想，高歌肆洋洋。江山在指掌，一举腾飞黄。及壮梦渐卑，君意转谦详。举债谋一室，妻儿饱稻粱。廿年偿其贷，踟蹰向小康。大限来何速，娇女尚扶床。贫弱无所养，去意总彷徨。哀思卒未竟，琐窗黯斜阳。回身抱妻子，悲泪忍凄惶。
suì岁mù暮zhī知jūn君bìng病，chūn春zhèng正hū忽yǐ已shāng殇。chū初wén闻rú如wèi未shěng省，wù兀zuò坐xīn心máng茫máng茫。huǎng恍yì忆chū初jiàn见shí时，qīng青chūn春zhèng正áng昂yáng扬。tóng同shì室wéi为xiōng兄dì弟，chū出rù入hóng鸿yàn雁háng行。wò卧tán谈zuō作mèng梦xiǎng想，gāo高gē歌sì肆yáng洋yáng洋。jiāng江shān山zài在zhǐ指zhǎng掌，yī一jǔ举téng腾fēi飞huáng黄。jí及zhuàng壮mèng梦jiàn渐bēi卑，jūn君yì意zhuǎn转qiān谦xiáng详。jǔ举zhài债móu谋yī一shì室，qī妻ér儿bǎo饱dào稻liáng粱。niàn廿nián年cháng偿qí其dài贷，chí踟chú蹰xiàng向xiǎo小kāng康。dà大xiàn限lái来hé何sù速，jiāo娇nǚ女shàng尚fú扶chuáng床。pín贫ruò弱wú无suǒ所yǎng养，qù去yì意zǒng总páng彷huáng徨。āi哀sī思zú卒wèi未jìng竟，suǒ琐chuāng窗àn黯xié斜yáng阳。huí回shēn身bào抱qī妻zǐ子，bēi悲lèi泪rěn忍qī悽huáng惶。