终似儿童，廿年来、梦争梨栗。算只愧、相如久渴，且浇春碧。万里离怀珍岁月，一身寒骨佳眠食。任无成、书剑负初衷，群英集。谐辞韵，听歌拍。擎华烛，亲颜色。怪千年遗恨，都归今夕。惜取眼前如此耳，欲图物外应难必。又多情、雪夜寄相思，梅花白。
zhōng终sì似ér儿tóng童，niàn廿nián年lái来、mèng梦zhēng争lí梨lì栗。suàn算zhī只kuì愧、xiàng相rú如jiǔ久kě渴，qiě且jiāo浇chūn春bì碧。wàn万lǐ里lí离huái怀zhēn珍suì岁yuè月，yī一shēn身hán寒gǔ骨jiā佳mián眠shí食。rèn任wú无chéng成、shū书jiàn剑fù负chū初zhōng衷，qún群yīng英jí集。xié谐cí辞yùn韵，tīng听gē歌pāi拍。qíng擎huá华zhú烛，qīn亲yán颜sè色。guài怪qiān千nián年yí遗hèn恨，dū都guī归jīn今xī夕。xī惜qǔ取yǎn眼qián前rú如cǐ此ěr耳，yù欲tú图wù物wài外yìng应nán难bì必。yòu又duō多qíng情、xuě雪yè夜jì寄xiāng相sī思，méi梅huā花bái白。